Your blood like winter freezes just like ice and there is a cold glowing light that shines from you, you’ll wind up like the wreck you hide, behind that mask you use.

juni 30, 2012

De reden dat ik met deze blog ben begonnen is het verleggen van mijn eigen grenzen. Ik heb dat dit jaar ook gedaan. Ik heb dingen gedaan die ik nooit had durven dromen. Ik mis alleen nog steeds een ding.. Liefde.. Blegh wat haat ik dat woord. Ik heb het nooit gekend, eerlijk niet. Ik weet niet of mijn ouders me liefhebben of ‘van me houden’. Ugh ik heb er niks mee. Ik vind het ook totaal niets aan om dat woord te horen, laat staan te gebruiken. Ik praat er gewoon liever niet over. Elke keer als ‘vriendje’ weer uit de mond van een van mijn ouders klinkt zak ik in elkaar. Het liefst zak ik nog iets verder, dwars door de grond, maar helaas.. Ik zal het toegeven, ik zal eerlijk zijn: Ik ben achttien jaar, heb nog nooit een vriendje gehad en nog nooit met een jongen gekust. En nee, ook niet met meisjes (daar zit ik eerlijk gezegd ook niet op te wachten, alhoewel mijn moeder geloof ik anders denkt).

Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet ‘desperate’ ofzo. Alleen verlegen en eenzaam. Echt eenzaam. Ik heb geen beste vriendin of vriend, ik durf geen nieuwe vrienden te maken of nieuwe mensen te ontmoeten en ik zit altijd maar gewoon thuis. Ik ben geen prater, meer een observeerder, en het liefst zou ik met mijn prins charming willen trouwen en in Londen gaan wonen (Harry, here I am!). Of trouwen met een celebrity en wonen in LA, lijkt me nog wel chiller (Adam Levine, why aren’t you in my bed?). Maar ja.. Ik ben maar wat aan het dromen, het zal me toch nooit lukken.. I’ll probably end up alone. And you never know when the end is going to come. Ja, ik wil hier graag op doorgaan maar ik doe het niet. Wie weet waar dit heen gaat later, ik wil dingen niet ingewikkelder maken dan dat ze al zijn. Ik moet meer durfen. De wil is er (meestal), de lef niet. De lef die zit heeeeeel goed verstopt, misschien is die al weggerot. I don’t know, Ik moet blijven zoeken en daar ben ik ook mee bezig. Beetje bij beetje gaat het al beter met me. Niemand weet dat het heel slecht is geweest.. Misschien is het beter zo dat niemand het weet. Het hoeft van mij ook niet.. Niemand hoeft te weten hoe ik me voel. Mijn motto: Trust nobody. Even not your family. En dat is echt zo. Geloof mij, je familie is niet te vertrouwen, ze lullen -alles-  door. En stelen alles en liegen over dingen en trappen je de grond in, maken je belachelijk. *kots* dit is een van de redenen dat ik weg wil. Naar Londen ofzo, ja.. weg.. Oke.. Je hebt hem wel door denk ik. Nouja, misschien is het niet zo erg als dat ik het allemaal maak. Pff, we shall see. Ik weet in ieder geval dat ik een verschrikkelijk irritant poep familielid heb, die mijn moeder de hele tijd loopt te pesten met de overgang. Dat is niet leuk, ze heeft mij ook altijd gepest en sinds dien durf ik bepaalde dingen niet. Ik huil al als ik er alleen over nadenk, hoe kan iemand zo je hele leven beinvloeden? Nu voel ik weer zo’n haatgevoel opborrelen. Ughhhh ik heb zoveel dromen maar ik durf ze niet waar te maken.. Fuckerdiefuck. Oeps, ik wilde niet gaan vloeken. Ach, een keertje.. Ik heb al eens vaker geslipt. Whoops, ja dat gebeurt gewoon. Oke ik ben weeer helemaal aan het meezwijmelen met een liedje ‘wedding bell blues’. Geef mij een (mooie) man en ik ben gelukkig. Echt waar. Echt echt echt. Dan heb ik tenminste iemand, nu heb ik niemand en alleen red ik het niet hier. Ik moet iemand hebben.. Ugh misschien komt het vanzelf. Ik zou op dit moment echt niet weten wie ik ooit zal trouwen. Huh zo raar he.. 

Ik ga mijn frambozenmasker van mijn gezicht halen en ik ga slapen met een fris koppie, morgen weer eruit voor een examenmaken voor autotheorie. Hopelijk haal ik hem.

Oh en ik wil ZO GRAAG meezingen met liedjes uit volle borst, maar helaas.. Ik ben nooit alleen. Oh help. ik was vandaag home alone en ik had toen kunnen zingen. Shit, weer een kans verprutst. (Tweede keer gevloekt).

Hopelijk maakt deze (extreeem late upate) alles weer een beetje goed, ik heb volgens mij wel een aardig verhaal staan🙂 Het gaat bij mij niet om de kwaliteit maar om de kwantiteit (voor nu). Ik wil zo veel mogelijk mijn hoofd legen en met een frisse moed de volgende dag beginnen. Even bedenken hoe ik dat ga doen morgen. Ach, het komt allemaal wel weer goed. Slaap lekker.

Keep strong xx.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: