Though I’m blind my dear I see, the parade goes on without me

augustus 14, 2012

Ik heb een wens die ik nog nooit met iemand gedeeld heb. Ik weet nog steeds niet of ik dit online moet gooien of niet.. Het zal denk ik worden opgevat als schokkend dus daarom heb ik het nog nooit aan iemand verteld. Ik weet ook niet zo goed wie ik het vertellen moet, maar ik moet het met iemand delen.. Vandaar dat ik het hier typ. Ik heb net de film Mom at Sixteen gekeken en o mijn god, wat heb ik gehuild, vooral op het laatst. Ik vind het zo mooi.. Laat ik maar gelijk straight to the point komen.. Mijn grootste wens is om een kind te hebben, en ik denk dat ik wel kan uitleggen waarom..

Ik heb altijd al moeite gehad met ‘mijn periode’. Ik heb nog nooit een regelmatige menstruatie gehad en soms is het drie maanden uitgebleven. Niet alleen is het onhandig, ook begon ik me zorgen te maken. Wat als ik geen kinderen krijgen kan? Dat zou ik vreselijk vinden want dat is echt het enige wat ik heel graag wil.. Als ik een kind heb dan heb ik verantwoordelijkheid, en dan heb ik iemand om van te houden. Ik heb nog nooit van iemand gehouden en ik weet niet wat ‘liefde’ is. Ik hoop het ooit tegen te komen maar ik ben zo bang dat ik alleen eindig.. Echt, daar ben ik heel bang voor.. Dat ik nooit van iemand houden kan.. En een baby is van mij, daar kan ik van houden en daar mag (moet zelfs) ik van houden. Plus moederschap lijkt me prachtig. Ik weet niet of ik in een fase zit, ik heb dit al heel lang en ik blijf het maar hopen.. Alleen tja, hoe ga ik een vader vinden? Plus ik ben financieel niet eens onafhankelijk (laat staan stabiel) dus ik zou nu nooit een kind kunnen krijgen. Ik denk dat mijn omgeving ook zou willen dat het wordt weggehaald. Ik vraag me af hoeveel vrienden ik eraan overhoud.. Ik denk dat twee sowieso wel blijven, maar een weet ik zeker dat ik haar kwijt ben en een andere vriend zal er ook niet blij mee zijn.. Voor hoever je het vrienden zou kunnen noemen.. Eigenlijk zou je dingen moeten opscrewen voordat je ziet wie echt je vrienden zijn.. Ik denk dat ik er maar 2 overhoud. Van de 4? Oh wat ben ik zielig, maar begin er nu niet weer over want ik raak zo weer in een depressieve bui, net als gister.Ik hou me voor nu nog sterk met hardlopen en met muziek, dat zijn op dit moment echt mijn prioriteiten. School boeit me niet eens zoveel meer, de motivatie zakt elke keer een beetje verder weg. .Heel slecht aangezien ik nu een opleiding doe en er dus zelf voor kies.. Ik vind het heel  leuk, maar ik wil het beroep niet uitoefenen. Ik had laatst uitgedacht wat ik eigenlijk wel wilde doen. Wie bracht me ook alweer op het idee? Ik weet het niet meer.. Nouja, ik dacht dus zo: Ik maak de opleiding af, ik verhuis naar Londen (wat ik SUPER graag wil), ik wordt Nanny en leer ze zo van alles over goede voeding! En misschien kan ik nog wel lessen geven op school, in de tijd dat ik de kids naar school heb gebracht.. En daarna ga ik trouwen met mijn prince charming en kopen we een appartementje in Londen, en een huis ergens anders in Engeland, krijgen we kinderen en leven we happy ever after! Dat lijkt me wel wat. Zo zou mijn perfecte leven er dus uitzien. Ik weet wat je denkt: droom lekker verder. En dat is ook precies wat ik nu ga doen, dus welterusten!

Hold on! 
xx.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: